Не

Не

Один маленький ребенок, в первый раз пошел в школу. Когда вернулся его мать спросила:

— «Чему ты там научился?» Ребенок сказал:

— «Впервые я узнал, что мое имя — не «Не». Я всегда думал, что меня зову «Не» — «Не делай того, Не ходи туда, Не будь таким! Вот я и думал, что мое имя — «Не». В школе я узнал, что это — не мое имя».

Մի փոքրիկ երեխա առաջին անգամ գնաց դպրոց:Երբ վերադարձավ, նրա մայրը հարցրեց._

-Ինչ ես դու այնտեղ սովորել:

Երեխան ասաց._

-Առաջին անգամ ես իմացա, որ իմ անունը <<մի>>չէ:Ես միշտ մտածել եմ , որ իմ անունը <<մի >>է,-<<մի արա սա,մի գնա այնտեղ,մի եղիր այդպիսին: Ահա դրա համար ես մտածում էի,որ իմ անունը<<մի>>է և դպրոցում ես իմացա, որ իմ անունը <<մի>> չէ:

Вода и Лед

Вода и Лед

Однажды зимой Учитель и ученик прогуливались по берегу реки.
— Учитель! Люди не понимают друг друга. Люди стараются общаться, читают книги, которые повествуют о взаимопонимании — и натыкаются на невидимую стену. Почему так? Неужели нельзя этому научить?
— Пойдем со мной — Учитель пошел по льду на середину реки. — Посмотри вниз. Ты видишь здесь что-то?
— Нет. Как я могу увидеть что-то сквозь лед?
— Там, подо льдом — целый мир, неведомый тебе. Растопи лед — и он станет водой, дающей жизнь целому миру. Но пролей сюда готовую воду — она замерзнет и лишь укрепит царство льда.

Ջուրն ու Սառույցը

Մի անգամ ձմռանը ուսուցիչը և աշակերտը զբոսնում էին գետի ափին:
-Ուսուցիչ մարդիկ չեն հասկանում  մեկ-մեկու:Մարդիկ փորձում են  շփվել ,
կարդում են ­գրքեր, որոնք պատմում են փոխըմբռնման մասին և հանդիպում են անտեսանելի  պատի : Ինչու է այդպես ,մի թե չի կարելի սովորել դրանում:

_Հետևիր ինձ
-Ուշուցիչը քայլեց սառույցի վրայով գետի մեջտեղից

_-Նայիր ներքև:Դու տեսնում ես այտեղ ինչ, որ բան
_Ոչ ես ինչպես կարող եմ սառույցի մեջով ինչ որ բան տեսնել

_Այնտեղ կա մի անբողջ աշխարհ անտեսանելի քեզ հալեցրու սառույցը

և այն ջուր կդառնա կյանք տվող ամբողջ աշխարհին:Բայց պատռասի ջուր լցրու  այստեղ և այն կսառի ամրացնելով սառույcի թագավորությունը:

Невазможно

Невазможно

Однажды жил парень. Он был инвалидом и 10 лет пролежал без движения. За ним ухаживала мать. Однажды она ушла и оставила сына одного. Он выкурил сигарету и уснул. Начался пожар. Приехали пожарные, прибежали соседи… Дом так и не удалось спасти..
Когда приехала мать, то больше всего её поразил сын, стоящий возле пожарища, который САМ выбежал из дома. Она закричала “Сын!!! Ты ходишь!!!”
Он удивлённо посмотрел на неё и сказал “Это НЕВОЗМОЖНО!” Упал и больше никогда не вставал на ноги.

Անհնար է

Կար մի տղա:Նա հաշմանդամ էր և տաս տարի պառկել էր առանց շարժվելու: Նրան խնամում էր մայրը: Մի անգամ նա գնաց՝ մենակ թողելով տղային: Նա ծխեց ծխախոտը և քնեց: Սկսվեց հրդեհ: Եկան հրշեջները վազեցին հարևաննները տունը այդպես ել չհաջողվեց փրկել: Երբ եկավ  մայրը  ամենաշատը նրան զարմացրեց իր տղան, ով կանգնած էր հրդեհի դիմաց ,ով  ինքնուրույն փախել էր տնից :Նա գոռաց,- Որդիս դու քայլում ես: Տղան զարմացած նայեց մորը և ասաց,- Դա անհնար է, ընկավ և այլևս երբեք չկանգնեց ոտքի:

Праверка слуха

Праверка слуха

Один муж хотел помочь своей жене, у которой, как он подозревал, были проблемы со слухом.
Однажды вечером он стал у нее за спиной на противоположном конце комнаты и шепотом сказал:
«Ты меня слышишь?».
Поскольку ответа не последовало, он подошел поближе и повторил:
«А сейчас слышишь?».
Результат тот же. Он подошел еще ближе и спросил:
«Ты меня слышишь?».
Так и не услышав ответа, он, наконец, повторил свой вопрос, стоя у нее прямо за спиной.
Она повернулась к нему и сказала: «В четвертый раз говорю: «Да!».

Լսողությա ստուգում

Մի ամուսին ուզում էր օգնել իր կնոջը ,ում մոտ, ինչպես նա կասկածում էր ,կային լսողության հետ կապված խնդիրներ:
Մի անգամ երեկոյան նա կանգնեց նրա մեջքի հետևում՝ սենյակի հակառակ ուղղությամբ և շշուկով ասեց.-

–  Դու ինձ լսում ես:

Քանի որ պատախան չկար մի փոքր մոտիկանալով  նա կրկնում  է,-

-Իսկ հիմա լսում ես.- արդյունքը նույն էր:

Գալով ավելի մոտիկ հարցրեց,-

– Դու ինձ լսում ես:

Այդպես էլ չլսելով պատասխան՝ նա վերջապես կրկնեց հարցը   կանգնելով ուղիղ  կնոջ հետևում:

Կինը պտտվեց և ասաց ,-

-Չորրորդ անգամ եմ ասում, այո՛:

Почему люди кричат?

Почему люди кричат?

Однажды Учитель спросил учеников:
– Почему люди при ссорах повышают голос?
– Наверное, они теряют спокойствие, – предположили ученики.
– Но зачем повышать голос, если второй человек находится рядом с тобой? – спрашивал Учитель.

Ученики недоумённо пожимали плечами. Им это и в голову никогда не приходило. Тогда учитель сказал:
– Когда люди ссорятся и недовольство между ними возрастает, их сердца отдаляются. А вместе с ними отдаляются и их души. Чтобы услышать друг

друга, им приходится повышать голос. И чем сильнее их обида и злость, тем громче они кричат. А что же происходит, когда люди влюблены? Они не повышают голоса, а говорят очень тихо. Их сердца находятся совсем рядом, а расстояние между ними практически полностью стирается.

– А что происходит, когда людьми правит любовь? – спросил Учитель. – Они даже не говорят, а только перешептываются. А иногда и слов не нужно – их глаза говорят обо всём. Не забывайте, что ссоры отдаляют вас друг от друга, а слова, произнесенные на повышенных тонах, увеличивают это расстояние
многократно. Не злоупотребляйте этим, потому что настанет день, когда расстояние между вами увеличится настолько, что пути обратно вы уже не найдёте.

Մի անգամ ուսուցիչը հարցրեց աշակերտներին
-Ինչի՞ համար են մարդիկ կռվի ժամանակ բարձրացնում իրենց ձայնը :
-Երևի նրանք կորցնում են հանգստությունը,_ ենթադրեցին աշակերտները:
-Բայց ինչի բարձրացնել ձայնը, եթե այդ մարդը գտնվում է քո կողքին,- հարցնում է ուսուցիչը:

Աշակերտները չհասկանալով թափ տվեցին իրենց  ուսերը:Նրանց մտքով դա երբեք նույնիսկ չէր էլ անցել: Այդ ժամանակ ուսուցիչը ասաց.
-Երբ մարդիկ կռվում են՝ նրանց մեջ առաջացած դժգոհությունը նրանց սրտերը հեռացնում է, արդյունքում  հեռանում են նաև նրանց  հոգիները և որպեսզի լսեն մեկ մեկու՝ նրանք ստիպված են բարձրացնել իրենց ձայնը:

Եվ ինքան ուժեղ է նրանց ջղայնությունը,  այնքան բարձր են նրանք գոռում:Իսկ ինչ է տեղի ունենում, երբ մարդիկ սիրահարված են: Նանք չեն բարձրացնում իր ենց ձայնը: Նրանք խոսում են շատ կամաց: Նրանց սրտերը գտնվում են շատ մոտիկ, իսկ հեռավորությունը նրանց մեջ համարյա կորում է:

Իսկ ինչ է տեղի ունենում երբ մարդկանց սրտերին  տիրում է սերը-հարցրեց ուսուցիչը:
-Նրանք նույնիսկ չեն խոսում, միայն շշնջում են, իսկ երբեմն էլ բառեր անգամ պետք չեն, նրանց աչքերը խոսում են ամեն ինչի մասին: Մի մոռացեք, որ կռիվները հեռացնում են ձեզ իրարից, իսկ  բարձր տոնով արտասանված բառերը  այդ հեռավորությունը մեծացնում են վարկենական:
Մի չարաշահեք դա որովհետև կգա մի օր,  երբ ձեր միջի հեռավորությունը կմածանա այնքան, որ դուք հետդարձի ճանապարհը  այլևս չեք գտնի:

Каждый человек – решение чьей-то проблемы

Каждый человек – решение чьей-то проблемы

– Каждый человек на Земле – это решение чьей-то проблемы, – сказала как-то моя мудрая бабушка.
Я очень удивилась её словам.
– Ты – решение чьей-то проблемы, – повторила она.
И пояснила:
– Дар, который дан тебе, может быть не нужен всем, но он, безусловно, просто необходим кому-то – твоя улыбка, твоя любовь, твоя сила.

 

Ցանկացած  մարդ  ինչ որ խնդիրի լուծումն է:

-Ամեն մարդ մոլորակի վրա ինչ որ խնդրի լուծումն է,-օրերից մի օր ասաց իմ իմաստուն տատիկը:

Ես շատ զարմացա նրա խոսքերից:

-Դու  ինչ որ մեկի խնդրի լուծումն  ես կրկնեց նա:

Տաղանդը, որը տրված է քեզ՝ քո ժպիտը, քո սերը, քո ուժը, կարող է պետքական լինել  ոչ բոլորին, բայց նա անպայման անհրաժեշտ է ինչ որ մեկին:

Долгая память

Долгая память

Однажды Ученик сказал своему наставнику:

— Учитель, я хочу, чтобы обо мне долго помнили.

— Это несложно. Сотвори зло, — ответил тот.

— Но я не желаю никому зла! Я хочу творить добро, как и ты сам! — возмутился Ученик.

Учитель окинул взглядом вершины гор, вздохнул и спросил:

— И тебя не пугает одиночество?

Մի օր աշակերտը ասաց ուսուցչին.
-ՈՒսուցիչ ես ուզում եմ որպեսզի ինձ երկար հիշեն:
-Դա դժվար չե, չար գործ արա
-Պատասխանեց նա
-Բայց ես չեմ ցանկանում ոչ ոքի չարը ես ուզում եմ բարի գործեր անել ինչպես դուք
-Վրդոհվվեց աշակերտը:

ՈՒսուցիչը հայացքը նետեց սարի կատարին հառաչեց և ասաց
-Եվ դու չես վախենում մենակությունից: